Van gitaar tot knuffeldier

In mei 2016 ontvingen wij een alarmbericht:ezelsophalen

In de Alentejo, een provincie boven de Algarve, liepen ongeveer 25 ezels en muildieren in een al heel droge vallei. Met de zomer op komst zouden deze dieren, wanneer niet snel zou worden ingegrepen, uitdrogen en verhongeren. Hoewel we zelf eigenlijk al te klein ‘be-stald’ zijn, besloten we twee van deze dieren op te gaan halen. Deze actie werd begeleid door onze “Vet” en een medewerker van de Donkey Sanctuary.

Er werden twee ezeltjes uit de kudde gehaald, zij waren voor ons bestemd. Toen ze eenmaal bij ons thuis waren, voelden we pas hoe magertjes deze dieren waren. Borstelen was er niet bij. Niet alleen omdat ze nog nooit een borstel gezien hadden (wortels trouwens ook niet) maar vooral omdat elk type borstel te hard leek voor het velletje over hun ribbenkastjes. Een van onze gasten vergeleek het borstelen met gitaar spelen… zo prikten die ribbetjes bijna door hun velletje.

In recente publicaties wordt de oude theorie over de piramide van Maslow op sommige punten in twijfel getrokken. Volgens deze theorie zijn er bepaalde basisbehoeften waaraan voldaan moet zijn alvorens een verdere ontwikkeling mogelijk is. De eerste levensbehoefte is eten, lucht en water. De tweede is veiligheid en zekerheid. Daarna komt pas het sociale contact met de daarbij horende vriendschap en als vierde erkenning en zelfrespect. Of dieren daar ooit aan toe komen weet ik niet.

Na een paar dagen afzondering konden de nieuwelingen aan de rest van de kudde voorgesteld worden. Meestal zijn nieuwkomers een beetje timide, en maken ze zich een beetje ondergeschikt aan de dieren in de bestaande kudde. Onze ‘gitaartjes’ deden dat anders. Zij maakten zich met hun dunne lijfjes heel snel heer en meester over onze “Bistro” zoals we onze nieuwe voederplek hebben genoemd. Ze gooiden hun hele (povere) gewicht in de strijd om de anderen weg te jagen van de volle voederbak. De andere ezels lieten zich dit met wisselende tolerantie welgevallen. Het gevolg daarvan was dat we snel de stallen en voederplekken hebben aangepast. De magere lijfjes veranderden en ze gingen groeien: de een in de hoogte, de ander duidelijk in de breedte.

Dieren verwelkomen in een bestaande kudde zorgt altijd voor gedoe omdat elk dier zijn plek in de rangorde kent en ook zijn favoriete plaats heeft in de stal of aan de voedertafel. De oudere, zwakkere ezels hadden even wat meer aandacht en bescherming van ons nodig maar na verloop van tijd hervond iedereen zijn plek. De kudde was weer in balans.

Anders dan anders was deze keer dat we nu te maken hadden met ezels die geen ervaring hadden in het hebben van contact met mensen. Dat wat hun het meeste bezighield was vooral honger en dorst. Dit vroeg om een andere benadering dan die we gewend waren bij de ezels die bij ons kwamen wonen met een geschiedenis van mishandeling. Dus géén contact met mensen is beslist anders dan een gewelddadig contact. We namen ons voor hen de tijd te geven.

Ondanks dat voornemen betrapte ik me enkele maanden later toch op een gevoel dat ik niet ken als het over ezels gaat. Ik merkte dat ik mijn oren openzette als ik hoorde dat iemand op zoek was naar ezels. Dat ik er dan over dacht om die ‘gitaartjes’ door te plaatsen naar een ander huis: leuk voor iedereen meende ik dan, maar vooral voor mijzelf. Als coach die met ezels werkt is het op dat moment een vereiste jezelf de vraag te stellen waar dat gevoel vandaan komt. Een beetje introspectie kan geen kwaad. De eerlijkheid gebood me onder ogen te zien dat ik niet echt of eigenlijk, echt niet, contact kon maken met onze nieuwelingen.

In januari waren zij ruim een half jaar bij ons en ik begon al bijna actief te zoeken naar een ander adres voor deze twee. Wel een beetje tegen beter weten in want inmiddels bleek er één zwanger te zijn: Anouk. We hebben haar zo genoemd omdat ze ook heel mooi kan balken, bijna alsof ze een liedje zingt. De ander bleef een beetje zieligjes, met een te klein hoofdje ten opzichte van de rest van haar groeiende lijfje. Toch was zij ook wel heel aandoenlijk. Haar naam werd Teddy.

Feit bleef echter dat ik met Teddy en Anouk geen oprecht gevoel van verbinding kon hebben. Dit was een erkenning maar geen herkenning, want tot nu toe hebben alle ezels die bij ons wonen, ieder op hun eigen manier een sweet spot bij mij geraakt. Als dagelijks verzorger is dat nodig omdat je veel voor ze over moet hebben, dag en nacht voor ze klaar moet staan. Hard werk en hartenwerk is het.

Maar, geduld hebben loont! Ook dat heb ik geleerd van de ezels.

Toen kregen we visite. Van echte ezelvrienden uit Nederland. Zij waren in de Algarve op vakantie en kwamen elke dag even op bezoek voor wat quality-time bij de ezels: wortels uitdelen, borstelen, tuttelen, wandelen, kiekjes maken.

En toen gebeurde het. En ik stond erbij en keek ernaar: Teddy transformeerde zich plotseling tot knuffeldier. Ik smolt helemaal bij die aanblik! Het was geen vluchtig moment, ik kon nog best naar binnen rennen om mijn camera te halen. Om deze prachtige momenten vast te kunnen leggen. Om later nog eens terug te kijken. Maar dat laatste hoeft niet want dit zie ik nu dagelijks.

Natuurlijk ben ik dat fijne bezoek dankbaar! En ik ben blij dat ik deze verbinding gezien heb en nu zelf ook voel. En hier kom ik op het punt te ‘bewijzen’ dat de piramide van Maslow toch nog opgaat en dat ook dieren deze volgen. Blijkbaar vielen er door het ontvangen van dit lieve bezoek en hen toelaten in de kudde, een paar kwartjes op hun plek. Teddy en Anouk hadden inmiddels geen honger en dorst meer, kenden de zekerheid van voer met regelmaat, kregen respect van de ezelvrienden én voelden zich veilig op hun nieuwe plek. Dat maakte volgens mij voor hen een nieuwe ontwikkeling mogelijk: het sociale contact. Zachtheid, nieuwsgierigheid, nabijheid, geduld, te vertalen als vriendschap en liefde van en voor mensen.

Vanaf die momenten moet ik er niet aan denken deze twee prachtige ezeltjes, die ooit zulke scharminkeltjes waren, te moeten missen. Ze liggen me nu na aan het hart: Anouk, dapper diertje. Zij wordt een dezer dagen moeder van een ezelveulen. En Teddy die zich heeft ontpopt als een teddybeer, heel aandoenlijk met haar kleine hoofdje en jammer genoeg ook met inspanningsastma. Ze zijn allebei een rijke aanvulling in onze kudde!

Voor de coachschool zullen ze vast en zeker ook gauw slagen! Dank jullie wel, lieve Rose Marie, Wim en Rutger voor jullie bezoek aan ons: voor jullie geduld, voor de borstelbeurten, de kilo’s wortels én voor de primeur van eerste intieme knuffelmomenten met Teddy!

gitaar

P.S. Dit is niet bedoeld als wetenschappelijk betoog! Het is slechts een ‘ezelsbruggetje’ tussen Facebook en de site van Donkeymotion.

Posted in Uncategorized | Comments Off on Van gitaar tot knuffeldier

Een Eerlijke Spiegel

Voor meer informatie http://www.paardners.nl

Posted in Uncategorized | Comments Off on Een Eerlijke Spiegel

Ezels, mimosa en heel veel liefde

En dan krijg je ineens een telefoontje dat je een vakantie in Portugal gewonnen hebt…

In september waren we bij de Internationale Ezeltjesdag bij stichting de Ezelshoeve in Baarle Nassau.

Een mooie dag met heel veel ezels en allerlei kramen van organisaties die op welke manier dan ook met ezels te maken hadden. Een van die kramen was van Donkeymotion Portugal. Naast informatie over hun ezelopvang in Portugal hadden ze een prijsvraag waarvan de opbrengst besteed zou worden aan hun ezelopvang, maar wie weet… Ik nam de gok en won!

Een verblijf van vijf nachten in een appartement op het landgoed van Donkeymotion in Barão de São Jão! In eerste instantie geloof je het niet, je wint toch niet zomaar een vakantie! Maar het was echt waar en dus werd de vlucht geboekt en vertrokken we op 29 januari naar Portugal.

De weersvooruitzichten waren goed, na de donkere januarimaand in Nederland waren we wel toe aan wat zon dus we waren er helemaal klaar voor! We ontmoetten Inge al in Eindhoven op het vliegveld en aangekomen op Faro vond zij dat we meteen het vakantiegevoel moesten krijgen dus een goed half uur later zaten we aan de koffie op een terrasje aan het strand! In januari!

Terwijl we een paar uur daarvoor in Eindhoven nog liepen te rillen! Dan komt inderdaad meteen het vakantiegevoel op! Dit was het begin van vijf dagen pure verwennerij want Inge en Nell deden er alles aan om het ons naar de zin te maken.

Bij aankomst brandde er al een lekker vuurtje in de open haard van ons appartement, er stond een heerlijk welkomstpakket klaar en voor we het wisten liepen we al met een ezel aan een touw door de velden waar Inge een bos bloeiende mimosa voor me plukte en we mandarijnen aten, zo van de struik! In januari! ’s Avonds werd er een heerlijk diner geserveerd en onder het genot van een glas wijn leerden we elkaar al wat beter kennen.

Het was een heel bijzondere avond, het begin van een heel bijzondere week! Wat moet je vertellen over vijf perfecte dagen?  Alles en niets! De locatie waar Donkeymotion ligt is prachtig landelijk, er staan vijf schatten van ezels, een muildier en een paard. Verder lopen er nog drie honden en een poes rond!

Voor een verblijf bij Inge en Nell is het dus belangrijk dat je van dieren houdt.

Maar als dat wel goed zit heb je een onvergetelijke vakantie! Als je ooit een plek zoekt waar je een mooie vakantie wilt doorbrengen, waar je helemaal tot rust komt, waar je geniet van de contacten met mens en dier, ga dan naar Donkeymotion!

Naar Doortje, de al wat oudere ezeldame. Naar Simon de Wit met zijn pijnlijke gewrichten maar ook met zijn glimlach. Naar Baraq, stiekem mijn favoriet die het heerlijk vond als ik hem knuffelde en om meer vroeg als ik stopte, naar Raffia met haar superzachte vacht en naar onbehouwen puber Foppe. Naar Cato, het muildier dat vond dat ze ook aandacht verdiende en daar dus zelf om vroeg, naar Ruud, dat lieve paard dat op zijn tijd ook een wortel en een knuffel kwam halen. Naar Spik en Bram de honden die erop toezagen dat we toch wel allemaal bij elkaar bleven als we aan het wandelen waren en waarbij Bram de afstand wel vijf keer aflegde. Maar vooral naar Nell en Inge.

Die twee lieve vrouwen die naast de fantastische zorg die ze geven aan de dieren er ook alles aan doen om deze vijf dagen tot een onvergetelijke vakantie te maken! Of je nu alleen bent of met z’n tweeën. Je zult zien dat een verblijf bij Inge en Nell en hun dieren  in Portugal, hoe kort ook, dé manier is om helemaal tot rust te komen en te genieten van alles wat deze prachtige plek te bieden heeft!

Rose-Marie Schreuders-Elands

Tilburg, februari 2016

Foto’s

Posted in Uncategorized | Comments Off on Ezels, mimosa en heel veel liefde

Internationale Ezeldag

Zondag 27 september worden wij: DonkEyMOTION vertegenwoordigd op de Internationale Ezeldag in Baarle Nassau door 2 lieve vriendinnen en voor de bezoekers van die dag is er een prijsvraag met een erg leuke prijs: …………

Posted in Uncategorized | Comments Off on Internationale Ezeldag

” Donkeys as Co-Coaches” – ´Medi´asinus

In oktober mocht ik als 1 van de 3 Portugal-afgevaardigden een presentatie houden over ” Donkeys as Co-Coaches” op een Symposium georganiseerd door´Medi´asinus op de universiteit van Biella/ Milaan met ruim 200 bezoekers en 13 gastsprekers uit Italië, Frankrijk, Zwitserland, Engeland, Nederland ( Annet Schepers_Dubbink en Brigitte Wijnen) en België.

De Ezel als  Co-Coach was een variant op het inzetten van Ezels in Therapie- Interven-ties van collega-sprekers.  Geweldig om col-lega´s gepassioneerd te horen spreken over hun werk waarbij de Ezel steeds centraal staat; ieder vanuit persoonlijke deskundig-heid en achtergrond, op eigen ter-rein en accommodatie. Ik heb veel leerzame theo-rieen gehoord, geïllustreerd met prachtige casuïstiek en roerende foto’s en video´s.

Heel interessant vond ik de presentatie van Dr. Paolo Zucca waarbij de Wijsheid van ezels samengebracht wordt met Weten-schap: hij onderzoekt de neurologie van de Donkey-mind naar o.a. het belang van links-rechts lateraliteit van de hersenhelften, pie-ken in hartfrequentie bij emoties als irritatie en dat binnen het gezichtsveld van Ezels horizontale tralies anders worden waarge-nomen dan een hek met verticale tralies…..

Door het sterke internationale karakter van dit Symposium was de taalbarriere (Engels, Frans en Italiaans) behoorlijk vermoeiend maar boven alles zeer inspirerend, boeiend, emotioneel en leerzaam! Wordt vervolgd in 2016 in…..Nederland!!! Fantastisch  dat ik hiervan deel mocht uitmaken. Met dank aan Liesbeth Bronswijk, President Stg. Orelhas Sem Fronteiras.

Posted in Uncategorized | Comments Off on ” Donkeys as Co-Coaches” – ´Medi´asinus

Afscheid van Pjotr….

Onze lieve knuffelezel Pjotr is ingeslapen na een spuitje van de Vet….hij kon niet meer opstaan, hij had geen kracht meer in zijn achterbenen. Wat zijn we verdrietig!! We missen hem erg: zijn mooie bruine velletje tussen de andere dieren in de wei of aan de voertafel, zijn speciale huppeltjes en zijn oervrolijke balk ´ s morgens maar zeker zijn ´´ neus´´ voor mensen die troost nodig hadden; aan hen gaf hij zijn meest dierbare knuffels! In de kudde wordt hij ook gemist. Het systeem is verstoord, er moet naar een nieuw evenwicht gezocht worden. Het is onbegrijpelijk dat hij er niet meer is, de reden zullen we niet weten. Misschien wel later als er zich een nieuw dier aandient dat een ander thuis-stalletje nodig heeft. Want dat is inmiddels onze ervaring en tot dan toe kunnen we niets anders dan deze grote lege plek accepteren.

Posted in Uncategorized | Comments Off on Afscheid van Pjotr….

Ziekenboeg

Onverwacht hadden we een ziekenboeg nodig voor onze Pjotr : deze werd snell door Nell getimmerd met een kunstwerk door zus Olga gemaakt…grappig en gelukkig kon Pjotr al gauw weer naar buiten kijken! Het gaat alweer veel beter met hem!!!

Posted in Uncategorized | Comments Off on Ziekenboeg

Kado

Wij hebben een mooi kado gekregen: Simon-de-Wit in mozaiek omgeven met spiegeltjes. Omdat hij als co-coach zo goed kan ´spiegelen´ … Wat een geweldig compliment voor dit dier dat nog niet zo lang bij ons woont. In zeer slechte conditie kwam hij aan; met doorligwonden en hij kon het daglicht in zijn ogen niet verdragen. Door onze zorg en verzorging, het fijne klimaat van de Algarve en zijn lieve mede-stal-bewoners knapte hij goed op! En opeens speelt hij dan al 2x de hoofdrol tijdens een sessie!! Opnieuw van betekenis  zijn voor anderen geeft hem blijkbaar een goed gevoel: de bloedende wonden maken plaats voor weer op-bloeien…Na het kunnen ontvangen van alles wat wij hem konden bieden kan hij op zijn beurt weer geven : de cirkel is weer rond! Dank je wel Annemiek!

Posted in Uncategorized | Comments Off on Kado

Simon de Wit

Meet: Simon-de-Wit-……

Sinds kort ook bij ons……hij is zooooo zacht !

Posted in Uncategorized | Comments Off on Simon de Wit

Catootje

We hebben er een muildier bij!! Haar vader is een paard en haar moeder een ezel….dat is bijzonder voor  ons werk!

Het voelt als een cadeautje en daarom noemen we haar Catootje!! Ze is al heel snel gewend geraakt bij ons na een kort zwervend bestaan; de ezels zijn heel vanzelfsprekend goede maatjes voor haar. Wij kijken erg uit naar haar kwaliteiten ; is ze nou meer ezel of is ze meer paard?

Posted in Uncategorized | Comments Off on Catootje